W Hażlachu powstał drewniany kościół ewangelicki z inicjatywy właściciela wsi - Bludowskiego. On to w 1636 roku powołał z Pogwizdowa do Hażlacha ks. pastora Jana Prażana na stanowisko kaznodziei, który następnie służył ewangelickiemu kościołowi w Hażlachu przez całych 10 lat. Niestety, 18 kwietnia 1654 roku zamknięto i odebrano ewangelikom kościół w Hażlachu, a pastor musiał pójść na wygnanie. Rozpoczął się długi i ciężki okres prześladowań wyznawców nauki Lutra. Z tamtych czasów, w miejscu pierwszego kościoła ewangelickiego w Hażlachu zachowała się jedynie kamienna płyta nagrobna księcia J. F. Bludowskiego (na obecnym starym cmentarzu katolickim).
Nastał pamiętny rok 1848 - Wiosna Ludów. Zapanowała wolność i równość, zniesiono poddaństwo i pańszczyznę. Równouprawnieni ewangelicy ożywili przerwaną działalność, zaczęli ogranizować się w obrębie własnej gminy w Hażlachu. W tym też roku (1848) założyli nasi praojcowie w wynajętej izbie prywatną szkołę ewangelicką w Hażlachu, utrzymywaną przez ogół współwyznawców, wokół której skupiało się społeczne życie hażlaskich ewangelików. Rok 1852 urzeczywistnił marzenia naszych praojców - powstała Ewangelicka Gmina Cmentarna w Hażlachu oraz postanowiono wybudować szkołę - która powstała w ciągu 2 lat. Już w 1853 r. odbyło się jej uroczyste poświęcenie.
W 1858 roku założyli ewangelicy cmentarz w Hażlachu, który poświęcono 24 czerwca. Najprawdopodobniej pole pod cmentarz darował p. Konieczny.
Po niespełna dwudziestu latach zabrali się nasi praojcowie do nowego, większego, piękniejszego dzieła - do wzniesienia kaplicy na cmentarzu. Obiekt zaczęto budować w 1872 roku.

Dzwony odlane ze stopu rozbitych armat dotarły do Hażlacha w dniu 30 lipca 1873 roku. W niedzielę, 8 września 1873 roku, dokonano bardzo uroczyście poświęcenia kaplicy. Wspaniałomyślny dzierżawca Gómiak poniósł połowę kosztów fabrykacji i sprowadzenia dzwonów, zakupił zegar na wieżę i sprawił złocone gwiazdy na krzyż. Ołtarz wystawiono dopiero w 1875 roku. W kaplicy zaczęto odprawiać nabożeństwa okazjonalnie, kilka razy w roku. Sporadycznie udzielano tutaj ślubów.
W okresie I wojny światowej, w 1916 roku zabrano dzwony z wieży kaplicy.
Po zakończeniu działań wojennych miejscowi ewangelicy znów przystąpili do działania. 3 kwietnia 1920 roku przywieziono do Hażlacha nowe dzwony zakupione ze składek społeczności ewangelickiej. W czasie uroczystości poświęcenia tychże dzwonów (18 kwietnia 1920 r.) po raz pierwszy w hażlaskiej kaplicy wystąpił miejscowy chór kościelny. Z czasem wiernych przybywało i kościółek okazał się za ciasny. Postanowiono rozbudować kaplicę. Zostały przeprowadzone na ten cel zbiórki pieniężne w Hażlachu, w sąsiednich wsiach i okolicznych zborach. Zamierzenie zostało zrealizowane. Poświącka rozbudowanego i odnowio¬nego kościoła odbyła się dnia 14 maja 1922 roku.
Na początku lat trzydziestych, w 1932 r. założony został w Hażlachu nowy cmentarz ewangelicki na sąsiadującym z kościołem gruncie p. J. Kożusznika. Wymurowano piękną bramę cmentarną, założono rabaty kwiatowe, posadzono krzewy, wykonano solidne ogrodzenie. Podniosła uroczystość poświęcenia nowego cmentarza i pomnika miała miejsce 26 czerwca 1932 roku. Nadszedł tragiczny rok 1939 - wybuchła II wojna światowa, rozpo¬częła się okupacja niemiecka.
Bolesnym momentem dla ewangelików z Hażlacha i okolicy było kolejne zabranie dzwonów z naszej kaplicy, co miało miejsce 28 lutego 1942 roku.
W 1948 roku miejscowi ewangelicy uzyskali jeden dzwon (wagi 105 kg) z rewindykowanych dzwonów. Na uwagę zasługuje fakt, że nasz dzwon był jedynym, który został przydzielony ewangelikom spośród 2000 rewindykowanych dzwonów.
W 1952 roku odnowiono kaplicę, zatrudniono artystę - malarza, który wymalował wnętrze tutejszego kościoła.
W następnym roku, 17 marca 1953 zjawił się z wizytą w Hażlachu dostojny gość - biskup Kościoła, ks. Karol Kotula z Warszawy, który po krótkiej wizytacji z uznaniem odniósł się do działalności miejscowych zborowników.
Rok 1959 zapisał się najmocniej dla miejscowej społeczności ewangelickiej faktem zakupu i sprowadzenia dwóch nowych dzwonów, których poświęcenia dokonano 22 listopada 1959 roku. To już trzecie z kolei dzwony w hażlaskim kościele.

W 1972 roku ewangelicy z Hażlacha obchodzili uroczyście podniosły jubileusz 100-lecia istnienia naszego kościoła. Z tej okazji przebudowano ołtarz, wymalowano wnętrze, odnowiono elewację zewnętrzną i dach. Zakupiono krzyż na ołtarz, nowe żyrandole. W uroczystym nabożeństwie jubileuszowym, które odprawione zostało 10 września 1972 roku wziął udział zacny i długo oczekiwany gość - biskup Kościoła, ks. Andrzej Wantuła. Była to wizyta drugiego już biskupa Kościoła w naszej świątyni (przed niespełna 20 lat był ks. bp K. Kotula). Ta niecodzienna uroczystość zgromadziła ok. 1000 osób współwyznawców z bliska i z daleka.
Zaś w 1974 roku kościół nasz wzbogacił się o nowe, elektryczne organy. Był to z kolei trzeci instrument (dwa poprzednie - harmonium), który służy podczas nabożeństw.
Dobudowana w 1922 roku część kościoła okazała się nietrwała. Słabe fundamenty były przyczyną pękania stropu i ogólnego złego stanu technicznego obiektu. Przedstawiciele naszej społeczności poczynili w 1988 roku wstępne przygotowania do rozbudowy kościoła. Jednak ze względu na prowadzone przez Parafię w Cieszynie inwestycje (budowa kościołów: w Marklowicach i Puńcowie), sprawa remontu kościoła została przesunięta na dalsze lata.
Już w 1990 roku uzyskano zezwolenia na rozbudowę kościoła. W latach następnych architekt inż. K. Gaś opracował plan rozbudowy ko¬ścioła. Koncepcja zakładała zachowanie wyglądu budowli, która zostanie poszerzona i wydłużona. Zaś wieża, która była remontowana w latach 80-tych XX w. pozostanie nienaruszona. Pozostała część kościoła łącznie z fundamentami, musi być wyburzona. W wielkanocny poranek, 15 kwietnia 2001 roku parafianie z Hażlacha i Brzezówki licznie zgromadzili się na ostatnim nabożeństwie w starych murach kościoła.